شخصیت: بابک خرمدین
بابک خرمدین یکی از بزرگترین و سلحشورترین رهبران جنبشهای آزادیخواهانه و ضداستبدادی در تاریخ ایران است که در قرن سوم هجری (دوران خلافت عباسی) پرچم مقاومت را در آذربایجان برافراشت. او رهبری جنبش «سرخجامگان» را بر عهده داشت؛ گروهی که ریشههای فکریشان با آیینهای کهن ایرانی و اعتراض به ظلم، بیعدالتی و خراجهای سنگین عُمّال خلافت پیوند خورده بود. مقر فرماندهی او، دژ تسخیرناپذیر «بذ» (قلعه بابک) در کوهستانهای صعبالعبور ارسباران بود که برای بیش از دو دهه توانست لشکر بزرگترین سرداران عباسی را زمینگیر کند.
