شخصیت: مسعود رجوی
مسعود رجوی (زاده ۱۳۲۷) از چهره‌های جنجالی و تاثیرگذار تاریخ معاصر ایران است که نام او پیوندی ناگسستنی با تاریخ سازمان مجاهدین خلق (منافقین) دارد. او پس از تحصیل در رشته حقوق سیاسی در دانشگاه تهران، در جوانی به سازمان مجاهدین خلق پیوست و پس از دستگیری توسط ساواک در سال ۱۳۵۰، به دلیل همکاری و ارائه اطلاعات، از حکم اعدام نجات یافت و به حبس ابد محکوم شد. رجوی پس از آزادی در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷، به سرعت رهبری تشکیلات را عهده‌دار شد و با اتخاذ مواضع تند سیاسی، چالش‌های ژرفی را در سپهر سیاسی نوپای ایران ایجاد کرد.
پس از رویدادهای خرداد ۱۳۶۰ و اعلام مبارزه مسلحانه علیه جمهوری اسلامی، رجوی به همراه ابوالحسن بنی‌صدر از ایران گریخت و در فرانسه و سپس عراق مستقر شد. دوران حضور او در عراق هم‌زمان با جنگ ایران و عراق و تشکیل موسوم به «ارتش آزادی‌بخش ملی» نقطه عطف کارنامه سیاسی اوست که با همکاری نظامی با رژیم بعث صدام حسین همراه بود. سرنوشت و اقامت طولانی‌مدت او پس از سقوط بغداد در سال ۱۳۸۳ در هاله‌ای از ابهام و گمانه‌زنی‌های امنیتی قرار گرفت و به عنوان یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های اپوزیسیون معاصر شناخته شد.