شخصیت: شارلمانی
شارلمانی یا کارل بزرگ، متولد ۷۴۲ یا ۷۴۸ میلادی، یکی از قدرتمندترین و تأثیرگذارترین فرمانروایان تاریخ اروپا در قرون وسطی است که توانست بیشتر مناطق اروپای غربی و مرکزی را تحت یک پرچم متحد سازد. او پس از مرگ پدرش، ابتدا به همراه برادرش و سپس به تنهایی پادشاه فرانک‌ها شد. شارلمانی با لشکرکشی‌های منظم و پیروزی‌های پیاپی، قلمرو خود را به سوی ایتالیا، آلمان کنونی و بخش‌هایی از اسپانیا گسترش داد و با پاپ لئون سوم هم‌پیمان شد. اوج اقتدار سیاسی او در روز کریسمس سال ۸۰۰ میلادی رقم خورد؛ زمانی که پاپ در شهر رم تاج امپراتوری روم مقدس را بر سر او نهاد و احیای امپراتوری غربی را رسمیت بخشید.
علاوه بر فتوحات نظامی، دوران حکومت شارلمانی شاهد حرکتی فرهنگی موسوم به «رنسانس کارولنژی» بود. او توجه ویژه‌ای به گسترش سواد، تأسیس مدارس صومعه‌ای، اصلاح خط لاتین و ترویج هنر و معماری داشت تا صلح و نظم نسبی را در قلمرو پهناور خود برقرار سازد. پس از مرگ او در سال ۸۱۴ میلادی، امپراتوری میان نوادگانش تقسیم شد، اما میراث سیاسی و فرهنگی او برای همیشه تاریخ اروپا را دگرگون ساخت و هویت قاره سبز را شکل داد.