شخصیت: علی صیاد شیرازی
سپهبد علی صیاد شیرازی (۱۳۲۳–۱۳۷۸ خورشیدی) از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی تاریخ معاصر ایران و یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های ارتش جمهوری اسلامی ایران در دوران دفاع مقدس است. او پس از فارغ‌التحصیلی از افسری توپخانه نیروی زمینی ارتش، سال‌ها در خدمت ارتش بود و به دلیل مخالفت با سیاست‌های رژیم پهلوی و تفکرات مذهبی، پیش از انقلاب نیز تحت نظر و بازداشت قرار داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، صیاد شیرازی با سازماندهی مجدد نیروهای ارتش و ایجاد هماهنگی بی‌نظیر میان ارتش و سپاه پاسداران، نقش تعیین‌کننده‌ای در پاکسازی مناطق بحرانی غرب کشور به‌ویژه سنندج و مریوان ایفا کرد.
نبوغ تاکتیکی و فرماندهی خردمندانه او در طراحی و اجرای عملیات‌های بزرگ و سرنوشت‌سازی همچون طریق‌القدس، فتح‌المبین، بیت‌المقدس و رمضان، ریشه متجاوزان بعثی را در خاک میهن سست کرد و به آزادی خرمشهر انجامید. او مدتی فرماندهی نیروی زمینی ارتش و سپس ریاست ستاد مشترک ارتش را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۸ به درجه سپهبد نائل شد. خدمات ماندگار او در تقویت بنیه دفاعی کشور سرانجام خشم سازمان‌های تروریستی را برانگیخت و وی در فروردین ۱۳۷۸ در تهران ترور شد و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.