شخصیت: چه گوارا
ارنستو چه‌گوارا، زادهٔ ۱۹۲۸ در آرژانتین، پزشک، نظریه‌پرداز مارکسیست، فرمانده چریکی و یکی از برجسته‌ترین چهره‌های سیاسی قرن بیستم بود. مشاهدات او در جریان سفرهای جوانی با موتورسیکلت در سراسر آمریکای لاتین از فقر گسترده، بیماری و استثمار توده‌ها، اندیشهٔ او را به سمت مبارزهٔ قهرآمیز ضدامپریالیستی سوق داد. در سال ۱۹۵۵، در مکزیک با فیدل کاسترو آشنا شد و به «جنبش ۲۶ ژوئیه» پیوست.
با ورود به کوبا از طریق کشتی گرانما، چه‌گوارا نبوغ نظامی فوق‌العاده‌ای در نبردهای کوهستان‌های سیرا مائسترا نشان داد و به درجه فرماندهی ارتقا یافت. او در دسامبر ۱۹۵۸ با فرماندهی نبرد تاریخی سانتا کلارا، ضربه نهایی را به دیکتاتوری فولخنسیو باتیستا وارد ساخت که به پیروزی انقلاب کوبا انجامید. پس از استقرار حکومت انقلابی، وی مسئولیت‌هایی چون ریاست بانک مرکزی و وزارت صنایع کوبا را بر عهده گرفت و نماینده ارشد دیپلماسی کوبا در سازمان ملل شد.
با این حال، اشتیاق او به گسترش جهانی انقلاب چریکی باعث شد مناصب رسمی را رها کند. او برای سازماندهی مبارزات مسلحانه به کنگو و سپس بولیوی رفت. سرانجام در اکتبر ۱۹۶۷، چه‌گوارا در دره‌های بولیوی توسط ارتش این کشور با همکاری سیا اسیر و تیرباران شد و به نماد جهانی مقاومت انقلابی بدل گشت.