شخصیت: کوروش کبیر
کوروش دوم هخامنشی ملقب به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر (۵۷۶–۵۳۰ پیش از میلاد)، بنیان‌گذار و نخستین شاهنشاه دودمان هخامنشی است که یکی از بزرگترین امپراتوری‌های جهان باستان را بنیاد نهاد. او توانست با اتحاد میان قبایل پارس و ماد و سپس شکست پادشاهی‌های لیدیه و بابل، قلمرویی وسیع از یونان و مصر تا هند را زیر یک پرچم متحد سازد. کوروش برخلاف روش معمول استبدادی فرمانروایان باستان، سیاستی مبتنی بر مدارای فرهنگی، احترام به باورهای دینی ملل مغلوب و آزادی بردگان اتخاذ کرد.
منشور حقوق بشر کوروش که پس از فتح بابل در سال ۵۳۹ پیش از میلاد نگاشته شد، به عنوان نخستین سند حقوق بشر در جهان شناخته می‌شود. در این استوانه گلی، بر لغو برده‌داری، آزادی ادیان و احقاق حقوق مستمندان تأکید شده است. کوروش در سال ۵۳۰ پیش از میلاد در جریان نبرد با ماساگت‌ها در مرزهای شرقی جان باخت و پیکرش در آرامگاهی ساده و باشکوه در پاسارگاد به خاک سپرده شد. نام او به عنوان نماد خرد، عدالت و تسامح نه تنها در تاریخ ایران، بلکه در تاریخ تمدن بشری جاودانه مانده است.