شخصیت: داریوش بزرگ
داریوش بزرگ، سومین پادشاه شاهنشاهی هخامنشی و یکی از بزرگ‌ترین و کارآمدترین فرمانروایان تاریخ جهان است که از سال ۵۲۲ تا ۴۸۶ پیش از میلاد بر پهناورترین امپراتوری باستان حکومت کرد. او با تدبیر فوق‌العاده و پس از سرکوب شورش‌های داخلی و مدعیان تاج‌وتخت، ساختار سیاسی، اداری و نظامی امپراتوری را از نو بنیاد نهاد. تقسیم امپراتوری به ساتراپی‌های منظم، ایجاد شبکه ارتباطی پیشرفته موسوم به «راه شاهی»، استانداردسازی وزن‌ها و اندازه‌ها و انتشار سکه سراسری «دریک» از شاهکارهای مدیریتی او بود.
داریوش همچنین حامی بزرگ هنر، معماری و آزادی مذهبی ملل زیرمجموعه بود و دستور ساخت تخت‌جمشید، پایتخت آیینی و باشکوه هخامنشیان را صادر کرد. کتیبه بیستون، یادگار جاودان او، به سه زبان روایتگر پیروزی‌ها و جهان‌بینی خردگرایانه اوست. در دوران او، مرزهای ایران‌شهر از رود سند تا اروپا گسترش یافت و صلح و امنیت پایدار برقرار شد.
میراث داریوش بزرگ در زمینه حقوق بشر، دیپلماسی و سازمان‌دهی دولتی تا سده‌ها الهام‌بخش تمدن‌های بشری باقی ماند و نام او را جاودانه ساخت.