شخصیت: دوایت آیزنهاور
دوایت دیوید آیزنهاور (معروف به آیک)، ژنرال پنج ستاره ارتش ایالات متحده و سی و چهارمین رئیس‌جمهور این کشور، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نظامی و سیاسی قرن بیستم است. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده عالی نیروی متفقین در اروپا، مسئولیت برنامه‌ریزی و اجرای موفقیت‌آمیز «عملیات اورورد» یا همان پیاده‌سازی تاریخی نرماندی (روز دی) در ژوئن ۱۹۴۴ را بر عهده داشت که نقطه عطف سرنوشت‌سازی در شکست نازیسم در اروپا به شمار می‌رود.
پس از پایان جنگ، آیزنهاور به عنوان نخستین فرمانده عالی ناتو منصوب شد و سپس در سال ۱۹۵۳ با پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری، راهی کاخ سفید شد. دوران ریاست‌جمهوری او با سال‌های اوج جنگ سرد، رقابت تسلیحاتی هسته‌ای، تأسیس سازمان ناسا و بحران‌های مهم بین‌المللی از جمله بحران سوئز و کودتای ۲۸ مرداد در ایران همزمان بود. او سیاست خارجی خود را بر پایه مهار اتحاد جماهیر شوروی و جلوگیری از گسترش کمونیسم استوار کرد.
آیزنهاور در سال ۱۹۶۱ و پس از دو دوره ریاست‌جمهوری با هشدار درباره خطرات مجتمع‌های نظامی-صنعتی از قدرت کناره گرفت و نام خود را به عنوان رهبری عمل‌گرا، منظم و صلح‌طلب در تاریخ ثبت کرد.