شخصیت: حمورابی
حمورابی، نامدارترین پادشاه سلسله اول امپراتوری بابل و یکی از بزرگ‌ترین فرمانروایان تاریخ باستان است که در حدود قرن هجدهم پیش از میلاد بر بین‌النهرین حکومت می‌کرد. او توانست با مهارت‌های دیپلماتیک بی‌نظیر، اتحادهای هوشمندانه و لشکرکشی‌های منظم، شهر کوچک بابل را به مرکز یک امپراتوری پهناور و قدرتمند تبدیل کند که تمامی سرزمین‌های سومر و اکد را در بر می‌گرفت. دوره‌ای که او رقم زد، عصر طلایی شکوفایی معماری، اقتصاد، ادبیات و فرهنگ در بین‌النهرین به‌شمار می‌رود.
بزرگ‌ترین و ماندگارترین میراث حمورابی، قانون‌نامه معروف اوست که روی ستونی از سنگ بازالت سیاه حک شده است. این منشور که یکی از کهن‌ترین و کامل‌ترین مجموعه‌های قوانین مدون تاریخ بشریت محسوب می‌شود، اصول حقوقی پیشرفته‌ای را در زمینه حقوق مدنی، تجارت، کیفری، خانواده و مسئولیت‌های اجتماعی پایه‌گذاری کرد. در بالای این سنگ‌نگاره، حمورابی در حال دریافت قوانین از شمش، خدای خورشید و عدالت، به تصویر کشیده شده است که نماد مشروعیت الهی قدرت اوست.
حکومت مقتدرانه حمورابی نظم نوین و استانداردهای حکمرانی را در جهان باستان پایه‌ریزی کرد و نام او را به عنوان نماد عدل، قانون‌مداری و اقتدار در تاریخ جاودانه ساخت.