شخصیت: موسیلینی
بنیتو موسولینی (۱۹۴۵–۱۸۸۳)، ملقب به «ایل دوچه» (رهبر)، روزنامه‌نگار سوسیالیست پیشین و بنیان‌گذار دیکتاتوری فاشیستی در ایتالیا است که پس از بحران‌های عمیق سیاسی و اقتصادی پس از جنگ جهانی اول، با سازماندهی «راهپیمایی رم» در سال ۱۹۲۲ قدرت را در دست گرفت. او نخستین نظام تمامیت‌خواه (توتالیتار) مدرن را پایه‌گذاری کرد و با شعار احیای عظمت امپراتوری روم باستان، آزادی‌های سیاسی را سرکوب، مطبوعات را سانسور و مخالفان را تبعید یا اعدام نمود. سیاست‌های توسعه‌طلبانه او به یورش به اتیوپی و مداخله در جنگ داخلی اسپانیا انجامید.
در آستانه جنگ جهانی دوم، موسولینی با امضای پیمان فولاد به متحد استراتژیک آدولف هیتلر تبدیل شد و ایتالیا را وارد جنگی فاجعه‌بار ساخت. شکست‌های پی‌درپی نظامی ارتش ایتالیا در شمال آفریقا و بالکان به همراه فرسایش اقتصادی شدید، موجب سقوط او در سال ۱۹۴۳ توسط شورای عالی فاشیسم شد. اگرچه او با حمایت نازی‌ها موقتاً حکومت دست‌نشانده‌ای در شمال ایتالیا به راه انداخت، اما سرانجام در فروردین ۱۳۲۴ (آوریل ۱۹۴۵) به همراه معشوقه‌اش توسط پارتیزان‌های کمونیست ایتالیایی دستگیر، اعدام و جسدش در میلان آویزان شد.