شخصیت: شاپور بختیار
شاپور بختیار، متولد ۱۲۹۳ خورشیدی در بختیاری، سیاستمدار برجسته، حقوقدان و آخرین نخست‌وزیر دوران پهلوی است که سرنوشت سیاسی‌اش با یکی از طوفانی‌ترین دوران تاریخ ایران گره خورد. او تحصیلات عالی خود را در فرانسه در رشته‌های حقوق، علوم سیاسی و فلسفه به پایان رساند و در جنگ جهانی دوم نیز در صف نهضت مقاومت فرانسه علیه اشغالگران نازی جنگید. پس از بازگشت به ایران، از یاران نزدیک دکتر محمد مصدق در نهضت ملی‌شدن صنعت نفت بود و سال‌ها به عنوان یکی از رهبران جبهه ملی ایران علیه دیکته‌شدن استبداد فعالیت کرد؛ مسیری که بارها به زندان و تبعید انجامید.
در دی‌ماه ۱۳۵۷ و در شرایطی که حکومت پهلوی در آروغ فروپاشی بود، بختیار با پذیرش مقام نخست‌وزیری تلاش کرد تا با تشکیل دولتی ملی، قانون اساسی را احیا و از انحراف انقلاب به سمت استبدادی دیگر جلوگیری کند. اما مخالفت شدید رهبر انقلاب و اصرار بر استعفای دولت، این تلاش را ناکام گذاشت. بختیار پس از چند هفته پنهان‌روی به فرانسه رفت و نهضت مقاومت ملی را بنیان نهاد تا اینکه سرانجام در مرداد ۱۳۶۹ در اقامتگاه خود در حومه پاریس ترور شد و به زندگی پرفرازونشیب او پایان داده شد.