شخصیت: مارشال تیتو
یوسیپ بروز تیتو (Josip Broz Tito)، رهبر افسانه‌ای و مادام‌العمر یوگسلاوی، یکی از برجسته‌ترین و منحصربه‌فردترین چهره‌های سیاسی قرن بیستم است. او که دوران جوانی را در ناآرامی‌های اروپا گذرانده بود، در جریان جنگ جهانی دوم رهبری قدرتمندترین جنبش پارتیزانی ضد فاشیست اروپا را بر عهده گرفت و بدون اتکای مستقیم به ارتش سرخ شوروی، کشورش را از چنگال اشغالگران نازی نجات داد. همین استقلال‌طلبی ریشه‌دار باعث شد تا در سال ۱۹۴۸، تیتو شجاعانه در برابر فرمان‌های مسکو و جوزف استالین بایستد و اخراج یوگسلاوی از بلوک شرق را رقم بزند؛ رویدادی که راه را برای ایجاد مدلی منحصربه‌فرد از «سوسیالیسم خودگردان» باز کرد.
تیتو در عرصه بین‌المللی با همکاری رهبرانی چون نعلرو و جمال عبدالناصر، بنیان‌گذار «جنبش عدم تعهد» شد تا کشوری در میان بلوک شرق و غرب هدایت کند که به هیچ‌کدام باج ندهد. در داخل نیز موفق شد با شعار «برادری و وحدت»، اقوام و قومیت‌های متعدد و متخاصم بالکان را برای دهه‌ها زیر یک پرچم متحد نگه دارد. هرچند پس از مرگ او در سال ۱۹۸۰، اختلافات قومیتی سر باز کرد و یوگسلاوی به جنگ‌های خونینی دچار شد، اما نام تیتو همواره به عنوان نمادی از اقتدار، دیپلماسی مستقل و مدیریت بحران در تاریخ جهان ماندگار است.